Voorstelling “Wat nodig is” regie: Laura van Dolron

Spelers: Oscar van Woensel, Steve Aernouts en Laura van Dolron

‘Discipline is vrijheid’

Als het publiek binnen komt staan de spelers al klaar. Ze praten met elkaar over de file waarin ze beland waren. Wij als publiek zijn getrakteerd op gratis koffie.. Als we allemaal zitten (de zaal zit bijna vol) verwelkomen de spelers ons en Laura spreekt: Vandaag drukken wij, samen met jullie even op pauze. Alles even op een rijtje zetten. Wij als publiek hoeven geen meningen of opinies te vormen, niet na te denken over de tekst omdat het geen tekst is als in een moeilijk theaterstuk,waar men erg z’n best moet doen te begrijpen wat er gebeurt, maar het gewoon op ons af laten komen. Slapen mocht ook: “het liefst de mannen, dan zie ik ook eens een slapende man, want die ligt ’s nachts niet naast me” aldus Laura van Dolron. Zo begint de nieuwe voorstelling: ‘Wat nodig is’.

Het publiek werd als het ware gerustgesteld. Meteen ontstond er een ontspannen sfeer, waardoor de tekst die uit de monden van de spelers kwamen, gelijk een pure vorm aannamen. De drie spelers, Laura van Dolron, Steve Aernouts en Oscar van Woensel, bevonden zich verdeeld over de speelvloer. De voorstelling was gericht aan het publiek. Drie spelers die afwisselend ideeen delen over hoe het anders kan. Het leek geen theaterstuk, meer een gesprek, een gesprek met het publiek. Ze hadden aandacht voor elkaar en wat elk te vertellen had. De tekst kwam geloofwaardig over, maar soms was te merken dat er dingen verteld werden die waarschijnlijk niet in het script stonden.

Het stuk bestond uit verschillende onderwerpen die aan bod kwamen, steeds sneed één van de spelers een onderwerp aan en begon daarover te vertellen. Discipline mondt bijvoorbeeld uit in vrijheid, aldus Oscar van Woensel. Wanneer je doet wat je moet doen en regelmatig leeft, zul je de vrijheid tegenkomen. Ook maakte hij duidelijk dat je dingen soms niet moet doen. Wanneer je dingen op het laatste moment afzegt, voelt dat net als vakantie. Waarschijnlijk voelt het meer als vakantie dan wanneer je op een geplande vakantie gaat. En volgens Laura is leven in het hier en nu heel belangrijk, veel meer genieten van dingen en niet te veel aan de toekomst denken. Wijsheden uit ervaring, die gedeeld werden met het publiek. Wijsheden die herkenning brachten, ontroerden of aan het lachen maakten. Een aantal dingen brachten zeker herkenning bij mij. Laura van Dolron maakt samen met haar medespelers duidelijk dat de oplossing van de problemen die aan bod komen, vaak al in je zitten. Ze gaven in vijf kwartier oplossingen. Het publiek hoeft geen mening te vormen over wat er gebeurt op het podium, loslaten en ontspannen kijken.

Ik vraag mij af wat het publiek doet na deze voorstelling gezien te hebben. Geirriteerd weglopen omdat men geen theaterstuk heeft gezien zoals al die andere stukken of verlicht naar buiten treden? Het maakt niet uit, geen mening vormen, dat stond centraal. Na 5 kwartier was ik een verlichte denker die anders tegen bepaalde dingen aan keek dan 5 kwartier daarvoor. Rustig van binnen, in het hier en nu. Samen met mijn vriendin de donkere stad in, gedaan waar we zin in hadden, in het hier en nu, bier drinken.