Op vrijdag 9 maart om 20.30 uur speelt in het Gruitpoort Theater in Doetinchem de voorstelling ‘Met Joran aan Zee’. De voorstelling vertelt het beruchte verhaal van Natalee Holloway en Joran van der Sloot. Sanne Vogel speelt Natalee, Marjon Brandsma moeder Beth en Wouter Zweers kruipt in de huid van Joran.

Theaterambassadeur van de Gruitpoort Stan Geurts sprak met Sanne Vogel over het verhaal, de gebeurtenissen en haar mening over dit ‘ongeluk’.

Waarom vind jij dat mensen naar de voorstelling moeten komen?
Omdat het een hele mooie tekst is van Rob de Graaf, een van Nederlands beste toneelschrijvers. En het is voor mij de allermooiste tekst die ik ooit heb mogen spelen. Het zijn allemaal monologen, verdeeld over 3 personages, en het is zo mooi geschreven. Het vertelt zoveel meer dan het verhaal van Joran en Natalee.

Waarom is er gekozen voor monologen?
Dit moet je eigenlijk aan Rob vragen, maar ik
denk omdat hij heel erg graag de innerlijke wereld van de drie personages (Joran, Natalee en haar moeder) wil bloot leggen. Dus dat gaat het best in monologen. De monologen heffen zich een beetje boven de realiteit uit, daarmee kun je alle kanten op gaan.

Stel je voor, je hebt onder een steen
geleefd vorig jaar. Is de voorstelling ook
leuk als je het verhaal helemaal niet kent?
Als je echt ingevroren bent geweest dan wordt het misschien wel lastig. Het is wel fijn als je er iets over weet maar als je er niks over weet, dan zijn die teksten nog steeds wel zo interessant dat het wel leuk blijft om naar te kijken.

Vond je het spannend hoe er op gereageerd zou worden?
Nou in eerste instantie, als iemand anders mij zou vragen om in het stuk te spelen over Joran en Natalee had ik nee gezegd maar omdat ik wist dat Rob de Graaf het ging schrijven en Marien Jongewaard ging regisseren wist ik dat het iets heel bijzonders zou worden en het gaat niet over wat er feitelijk is gebeurd. Het gaat over twee mensen die iets verliezen in de nacht en dat vond ik gewoon heel interessant om daar iets over te doen dus hoe mensen er op reageren was ik eigenlijk niet mee bezig. We hebben het twee jaar geleden voor het eerst gespeeld in Bellevue en die reacties waren zo overweldigend. Hierdoor hebben we besloten om op tournee te gaan (2 jaar later) omdat we eerder niet konden omdat iedereen in een andere productie zat. Eigenlijk zijn de reacties nog steeds heel erg goed, ondanks dat het verhaal van Joran zich enorm heeft ontwikkeld en er nog veel is gebeurd blijft dit qua tekst heel erg over eind en dat vind ik heel leuk en bijzonder.

Wat denk je dat er écht gebeurd is in de nacht van de verdwijning?
Nou dat weet niemand dus, voor mij is nu wat Rob heeft geschreven de waarheid omdat ik het natuurlijk zo moet spelen. Als ik het niet zou geloven zou ik het ook niet kunnen spelen. Maar wat er daadwerkelijk gebeurd is, dat weet ik niet. Ik heb wel vorige week een lerares ontmoet die hem les heeft gegeven op Aruba. En die hem de volgende dag nog in de klas heeft gehad, nadat die dat heeft gedaan en wat ik uit haar verhalen begrijp is dat hij wel een behoorlijk verknipte enge jongen was. Het was niet zomaar per ongeluk een ongelukje wat daar is gebeurd. Er is wel behoorlijk was mis in hem en misschien zijn familie ook.

Even een vraag die wat meer gaat over jou zelf…

Vind je het moeilijk om te switchen tussen actrice en regisseur?
Nee daar heb ik geen enkele problemen mee. Dat doe ik al zo lang, al meer dan 12 jaar. En kijk, ik speel alleen bij regisseurs die ik vertrouw en goed vind. Ik zou niet zo snel met iemand gaan werken die ik op artistiek gebied niet zou vertrouwen. Dan zou het lastig worden. Ik vind het juist heel erg leuk om de verantwoordelijkheid te hebben in een stuk als actrice en niet als maker en me daar helemaal op te storten. Natuurlijk denk ik wel eens, ‘hee dit zou ook anders kunnen’ Soms wordt dit dan ook gebruikt maar soms ook niet. Ik vind juist die combinatie heel erg leuk en je leert ook heel veel van acteren als je regisseert dus ik snap heel snel wat een regisseur van mij wil. Ik kan ook heel makkelijk iets uit leggen aan een acteur omdat ik zelf weet hoe het is om te spelen.

Even over Spuiten & Slikken. Hoe hebben jullie van een tv programma een voorstelling weten te maken?
We hebben niet van het programma een voorstelling gemaakt. Ik wilde alleen met de thematiek van het tv programma een totaal nieuwe productie maken. Ik vind de leegte en het plezier wat in drugs en seks zit iets heel interessant en hoe mijn generatie er mee om gaat, en daar wilde ik graag iets over maken dus dat ben ik gaan doen.

Nog één vraag…Wie is de mol?
Hahaha, ik heb daar wel mijn ideeën over maar dat ga ik niet zomaar rond verspreiden..