Bekend maakt bemind

Als kinderen van Turkse gastarbeiders vinden docente Neşe Yalvaς en journaliste Hatice Pinar Bakirhan dat er te weinig aandacht is besteed aan de gastarbeiders in de Achterhoek. Met hun project ‘Bekend maakt bemind’ tekenden ze de bijzondere verhalen op van gastarbeiders en Nederlanders die destijds bemoeienis hadden met de komst en opvang van de eerste Turken. Februari 2017 was de feestelijke eindpresentatie van hun project.

Neşe en Pinar kwamen voor hun project ‘Bekend maakt bemind’ terecht bij oud-gastarbeiders uit de Achterhoek die hebben verteld over de selectieprocedure, de aankomst in Nederland en waarom ze zijn gebleven. Ik mocht door naar de gezondheidscheck waar ze röntgenfoto's van mij maakten, mijn gebit controleerden, en nog veel meer. Het leek wel een slavenmarkt, zegt een van de geïnterviewde gastarbeiders. Gastarbeider Bayram Yaktemur is gehecht geraakt aan Nederland en vindt het jammer dat hij de Nederlandse taal niet beheerst. “Er was geen mogelijkheid om Nederlands te leren. Dat werd ook niet van ons verwacht. Handarbeid vereiste geen taalkennis. Enkele woorden waren voldoende om te communiceren. Taalcursussen werden pas aan het einde van de jaren ‘70 aangeboden, maar wij werkten heel erg hard en kwamen niet aan leren toe”, aldus Yaktemur.

Oud-personeelschef Harrie Smit bij ATAG in Ulft is in 1981 zelfs naar Turkije gegaan, omdat hij meer wilde weten over het land en zijn personeel. “De achtergebleven vrouwen in Turkije zijn de slachtoffers van dit hele migratieproces. Een echtgenoot op afstand en de opvoeding van de kinderen rustte op hun schouders. Ayşe Yigit, de Turkse vrouw van een oud-gastarbeider, beaamt het met haar bijzondere verhaal. Ook een oud-maatschappelijk werkster en een Nederlandse ex-vrouw van een gastarbeider hebben hun verhaal aan Neşe en Pinar verteld.

© Gruitpoort 2018 Design & concept: Frappant - Techniek & CMS: BeSite | Sitemap